جکی چان


فیلمهای زیر رده ی ژانر هنرهای رزمی شرقی مخاطبان بسیاری دارند چرا که ترکیب مهارتهای دقیق بدنی با تمرکز دهنی و روانی بالا این فیلمها را به سطحی فراتر از اکشنهای معمولی و پر زد و خورد خیابانی کشانده است. به خصوص در دو دهه اخیر که در ترکیب با ژانر کمدی جذابیتهای مضمونی و داستانی بیشتری خلق کرده اند. اغراق نیست اگر بخش زیادی از این جهان شمولی و موفقیت را وابسته به مرد کوچک اندام و کودک صورتی بدانیم که در 60 سالگی هنوز وقف این سینماست, یعنی جکی چان: بازیگریِ اصالتا هنگ کنگی, و از معدود هنریشگان اکشن کاری که تمام بدلکاریهای خطرناک فیلمهایش را شخصا انجام داده و به بدلکاران واگذارنمیکنید. این حرکات معمولا چنان خطرناک و نامعمول اند که هیچ شرکت بیمه ای حاضر به بیمه گذاری فیلمهای او نیست! 

جکی چان بازیگر, کارگردان, تهیه کننده, فیلمنامه نویس, صداپیشه و خواننده, و طراح حرکات اکشن, متولد 1954 است. او که در کودکی به خاطر تحرک بالایش "گلوله توپ" لقب گرفته بود از پنج سالگی جلو دوربین ظاهر شد. جکی به خاطر شغل والدینش که کارمندان سفارتخانه ای بودند, خیلی زود با فرهنگهای دیگر آشنا شد و در نوجوانی همراهشان به استرالیا رفت. آنجا با ثبت نام در یک مدرسه آموزش درام چینی, زیر نظر استادی ماهر هنرهای رزمی را تا مدارج بالا فراگرفت.این, شروع راه او برای استفاده از هنر/ورزش رزمی در عالم سینما بود. جکی در 17 سالگی نقشی کوچک در فیلم "اژدها وارد میشود" Enter the Dragon بروس لی ایفا کرد؛ و یکسال بعد با نخستین نقش مهمش در "ببر کوچک کانتون" Little Tiger of Canton آغاز به ساخت کاراکتری محبوب و آشنا از خود در چنین فیلمهائی کرد. او با کارنامه یک دهه موفقیت در سینمای شرق, از ابتدای دهه 1980 پا به سینمای آمریکا گذاشت اما موفقیت جهانیش به این راحتیها نبود. او با حساسیت به حفظ وجهه اش درنقشهای مثبت, هیچگاه بازی در نقش شرورها را نپذیرفت تا اینکه بالاخره در سال 1995 و با فیلم "درگیری در برونکس" Rumble in the Bronx به جایگاه دلخواهش رسید. چان عمده موفقیتش را مرهون اکشن/ کمدیهای دنباله داریست که با ستارگان دیگر بازی میکند, مثلا چندگانه "داستان پلیسی" Police Story (1985-1989-1993-1996) در هنگ کنگ؛ یا "ساعت شلوغی" Rush Hour (1998-2001-2007) در آمریکا. از دیگر درامهای بین المللی موفق او میتوان به "بچه کاراته باز" Karate Kid (2010) و "ظهر شانگهای" Shanghai Noon (2000) اشاره کرد؛ همچنین صداپیشگی موفقش در انیمشینهایی چون "پاندای کونگ فوکار" (2008) یا گیمهائی نظیر "استاد بدلکاری" (2000).  

چان ِ سخت گیر که به خاطر اجرای دقیق و چندباره صحنه هایش با انگ "عدم کنترل روی پروژه ها" روبرو بود در اوائل 2000 همکاریش با کمپانیهای غربی را قطع و کمپانی شخصی خودش را تاسیس کرد که تولیدات پرسودی هم داشته: از جمله "اسطوره" (2005) و "رابین-بی-هود (2006). همین وسواس باعث شده او رکورد عجیب 2900 برداشت برای یک نمای سینمائی در فیلم "ارباب اژدها"   Dragon Lord (1982) را هم داشته باشد! چان که به یک نماد فرهنگی تبدیل شده است هم در خیابان مشاهیر هالیوود و هم در خیابان مشابهش در هنگ کنگ ستاره ای دارد. او چند آلبوم موسیقی به بازار داده و برای برخی فیلمهایش نیز آواز خوانده است. این بازیگر نیکوکار به چند زبان مسلط است, از دانشگاه کامبوج دکترای افتخاری دریافت کرده, تا به امروز در بیش از 150 فیلم ظاهر شده, 28 جایزه ملی و بین المللی ربوده, و نامزد 34 جایزه دیگر بوده است. او در  جشنواره کن 2012 اعلام کرد از بدلکاری بازنشسته میشود تا بیشتر مراقب بدنش باشد.

 

 

 

Portfolio image